กิ่วกะจำ เป็นหมู่บ้านเล็กๆที่มีชาวเขาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ในอดีตรัฐบาลลาวมีนโยบายชัดเจนในการให้ชาวเขาซึ่งปกติปลูกบ้าน ที่อยู่อาศัยอยู่ในหุบเขาให้ออกมาตั้งบ้านเรือนอยู่ริมถนน เพื่อเป็นยามเฝ้าเส้นทาง จากนโยบายรัฐบาลปัจจุบันทำให้มีชาวเขาปลูกบ้านเรือนอยู่บริเวณริมถนนหมายเลข 13 เหนือหลายร้อยหลังคาเรือน ในช่วงฤดูหนาวอากาศบนกิ่วกระจำจะหนาวเย็นแม้ช่วงสายก็สามารถพบสายหมอกที่ปกคลุมเต็มบริเวณหุบเขา เกิดเป็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม การเดินทางของคณะทัวร์ทุกคณะจะมาแวะพักรับประทานอาหารและทำธุรส่วนตัว ณ กิ่วกะจำแห่งนี้ ทำให้บนที่ราบบนกิ่วกะจำแห่งนี้เกิดร้านอาหารและมีชาวลาวนำสินค้าพื้นเมืองมาจำหน่าย 

        การให้และการแบ่งปันเกิดขึ้นที่นี่ มีเสียงทักจากผู้หวังดีหลายราย เมื่อเด็กชาวเขาหลายคนเดินมาหาคณะทัวร์ ก็จะห้ามการให้
และการบริจาคใดๆแก่เด็กเหล่านี้ เมื่อกล่าวเช่นนี้ก็ทำให้ทุกท่านอาจนึกไปถึงเด็กชาวเขาพวกนี้จะวิ่งกรูเข้ามา หรือทำร้ายหรือแย่งของนักท่องเที่ยว แต่หาได้เป็นเช่นนั้น เด็กพวกนี้พูดลาว เราฟังรู้เรื่องและเขาเหล่านั้นเข้าใจที่ท่านพูด เขาเป็นผู้ด้อยโอกาศ การให้อาจทำให้เขาเคยตัว หลายฝ่ายเข้าใจอย่างนั้น แต่สำหรับผม หากเขาต้องนอนอยู่ท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็น อย่าพูดถึงสิ่งของเล็กน้อยที่นักท่องเที่ยวให้เขาเลยครับ วันนี้ตอนพระอาทิตย์ตกดิน พื้นที่บริเวณนี้จะหนาวเย็น สิ่งที่เขาต้องพบมันมากกว่าการกลัวว่าเขาจะเคยตัวครับ การให้หรือการบริจาคของเล็กน้อยให้เขาได้ผ่านพ้นจากความยากลำบากต่างหาก เพื่อเขาจะได้มีวันพรุ่งนี้เหมือนกับเด็กไทย ดังนั้นการบริจาคสามารถทำได้ที่นี่ ท่านใดมีเสื้อผ้าเก่าที่ไม่ใช้แล้ว เก็บใส่ถุงครับ แจ้งทีมงานเรายินดีช่วยท่านถือไปด้วยความยินดี

ทัวร์หลวงพระบาง